. . . .

Gömülü Dişler

Gömülü diş dendiğinde akla ilk olarak 20 yaş dişleri gelir. Çene arkının en sonunda yer alan bu dişler çoğu zaman sürecek yeterli alan bulamaz. Kök gelişimlerinin diğer dişlerden daha geç tamamlanması, çene büyümesinin erken durması, çene kemiğininanatomik darlığı bu tabloya katkıda bulunabilir. Ayrıca süt dişinin uzun süre ağızda kalması, enfeksiyon ya da kist gibi lokal engeller, genetik eğilimler ve bazı sistemikfaktörler de dişlerin gömülü kalmasına neden olabilir.

20 yaş dişleri bazen yer bulup sürebilir. Ancak sürseler bile çoğu zaman aktif çiğneme fonksiyonuna katılmazlar; çünkü çiğneme yükünün büyük kısmını ön bölgede yer alan azı ve küçük azı dişleri taşır. 20 yaş dişi ile hemen yanındaki azı dişi arasına sık sık gıda sıkışır. Bu durum, asıl görev yapan komşu dişin çürük ve dişeti hastalığı riskini artırır. Bu yüzden, koruyucu amaçla 20 yaş dişlerinin çekimi önerilir.

20 yaş dişleri pozisyonu itibarıyla öndeki dişe baskı yapabilir, çevresinde kist veya apse gelişebilir. Ayrıca apse, perikoronit, ağrı, şişlik, ağız açıklığında kısıtlılık ve ateş gibi semptomlara da yol açabilir. Bu komplikasyonlar oluşmadan önce yapılacak planlı bircerrahi, olası risklerin önüne geçer.

20 yaş dişleri çene arkında alt çene siniriyle yakın konumda olabilir. Kök gelişimi tamamlanmadan yapılan çekimlerde sinir hasarı riski neredeyse sıfıra iner. Genç yaşta yapılan cerrahilerde çene kemiği daha esnektir, dolayısıyla çekim kolaylaşır ve iyileşmehızlıdır. Ayrıca genel sağlık durumunun iyi olması ve sistemik hastalıkların henüz eşlik etmemesi, bu dönemi cerrahi için ideal hale getirir.

20 yaş dişlerinden sonra en sık gömülü kalan dişler köpek (kanin) dişleridir; ardından küçük azı dişleri gelir. Bu dişlerde de benzer riskler görülür. Pozisyonlarına göre bu dişler ağıza sürdürülür, ortodontik olarak yönlendirilir veya çekilir.

Bir gömülü diş cerrahisinde başarı, doğru planlamayla başlar. Radyografik değerlendirme dişin pozisyonunu, çene siniriyle ve komşu anatomik yapılarla olan ilişkisini ortaya koyar. Bu inceleme, uygulanacak cerrahi tekniği belirleyen en önemli basamaktır.

Gömülü diş cerrahisi genellikle yalnızca ilgili bölgeye yapılan lokal anestezi altında, ağrısız ve kısa süren bir işlemdir. Bölge uyuşturulduktan sonra dişetine küçük bir kesi yapılır, dişin pozisyonuna göre tek parça halinde ya da bölünerek çıkarılır. Kanama kontrolü sonrası birkaç dikişle yara kapatılır. Dileyen hastalar için sedasyon veya genel anestezi seçenekleri de mevcuttur.

İyileşme genellikle sorunsuz ilerler. İlk birkaç gün hafif ağrı veya şişlik olabilir, kısasürede geçer. Doğru cerrahi planlama, dikkatli ve atravmatik uygulama ile gömülü dişçekimleri son derece konforlu bir şekilde tamamlanır.